( 06 ŞUBAT2023)
“06 Şubat 2023 pazartesi saat: 04.17 sabaha karşı 7,7 büyüklüğünde tam 65 saniye.” 11 İl ve binlerce insan. Sabahına uyanamadı. Tüm haber kanallarında bu anonslar geçti. Ama biz haberi göremedik, duyamadık. Çünkü haber bizlerdik.
O geceydi… Bitmek bilmeyen o zifiri karanlığın bir türlü aydınlanamadığı o gece asırlar boyunca dillerden düşmeyecek felaketin zihinlere kazındığı o gece. Karanlığın umutsuz çıkmazında sevdiklerine VEDA edemeden öğlece geçip gidenlerin gecesi.
Gittiler her biri hikâyesini yarım bırakarak, ardına bakmadan gittiler. Uğruna bir ömür feda edilen sevdalar, ağzı süt kokan bebeler, evladına hasret kalan analar, ev halkının üzerine kendini siper edip kapanan kahraman babalar… Hepsi yarım kaldı ve hepsi bizi geride bırakarak gittiler birer birer.
Mevsimler geçti, yıllar geçti ama ruhlarımız bir türlü iyileşemedi. En uzun gecenin o gün olduğunu gecenin bir türlü gündüz olmadığını biz hiç unutmadık… Unutamadık. Ve yüreklerimizde dahi 6 Şubattan sonra biz asla uyuyamadık ki. Gelme şubat ne olur gelme. Biz kimimiz enkaz altında kimimiz kahırdan donarak öldük.
“Burası dünya ne çok kıymetlendirdik. Oysa bir tarlaydı. Ekip biçip gidecektik. Sular hep aktı geçti. Kurudu vakti geçti. Nice han nice sultan tahtı bırakı geçti. Dünya bir penceredir. Her gelen baktı geçti.”
Üstat Cahit ZARİFOĞLU ne güzel özetlemiş.
Bir insan ne zaman ölürmüş bilirmisiniz?
Ben söyleyeyim. Sevdikleri öldüğünde ölürmüş.
Peki bir şehir ne zaman ölürmüş?
Bir şehir karanlığa gömüldüğü zaman ölürmüş…
Bir şehir acı feryadların arşa çıktığı vakit ölürmüş…
Bir şehir kimsesiz kaldığında ölürmüş.
Bir şehir türküleri sustuğunda ölürmüş…
Bir şehir kurtarma ekibinin minik bir bedene ulaşmaya çalışırken “elinin yanına su attım tut onu dediğinde. O benim elim değil “dediği vakit ölürmüş…
Bir şehir enkaz altında kurtarılan minik ablanın ekibi uyarıp “ susun kardeşim yeni uykuya daldı” dediğinde ölürmüş…
Bir şehir küçük Zübeyde’nin enkazdan çıkarılırken “abi ayağıma su mu döktünüz “dediği gün ölmüştür.
Ve bir şehir sevenleri öldüğünde ölürmüş…
Yaşamanın pahalı ama ölümün çok çok ucuz olduğu bu dünyada sevdiklerinize sevdiğinizi söylemeyi sakın ertelemeyin. Belki ne yarın olur. Ne de yarın onlar olur.
