Malatya… Bir zamanlar kayısının kokusuyla, insanının sıcaklığıyla, sokaklarının telaşıyla anılan bu şehir, büyük depremin ardından derin bir sessizliğe gömüldü. O gün, sadece binalar yıkılmadı; hatıralar, anılar, bir ömür harcanan emekler de enkazın altına sıkıştı. Ama Malatya’nın kaderine yazılmış bir şey varsa o da şudur: Her düştüğünde kalkmayı bilen bir şehir olması.
Bugün Malatya, küllerinden yeniden doğrulmanın mücadelesini veriyor. Sokaklarda ağır işleyen ama kararlı bir hareket var. Yıkıntılar yerini yavaş yavaş yeni temellere bırakırken, insanların gözlerine baktığınızda hâlâ acının izini görüyorsunuz. Fakat bir şey daha var: Umudun pırıltısı.
Yaraların En Ağırı: Görünmeyen Yıkımlar
Deprem sonrası kırılan sadece betonlar değildi. İnsanların psikolojisi, ailelerin düzeni, çocukların güven duygusu da yerle bir oldu. Hâlâ konteyner şehirlerde yaşayan binlerce vatandaş var. Birçoğunun evleri yok, iş yerleri yok, geçmişleri yok. Ama yine de sabah olduğunda herkes bir şekilde hayata tutunuyor. Çünkü Malatya insanı bilir ki, “Güçlükler, güçlüleri sınamak içindir.”
Yavaş Ama Kararlı Bir Yeniden Doğuş
Evet, süreç yavaş ilerliyor. Evet, eksikler, aksaklıklar, gecikmeler var. Ama aynı zamanda; yükselen konutlar, yapılan yollar, ticaretin yeniden canlanması, esnafın yeniden kepenk açma çabası da var. Malatya’nın yeniden ayağa kalkması bir günde olmayacak. Bu, sabırla, planla, birlikle yürütülecek uzun bir yolculuk.
Dayanışma Ruhu: Bu Şehri Ayakta Tutan En Büyük Güç
Depremden sonra en çok gördüğümüz şey, Malatyalıların birbirine tutunuşuydu. Komşusunun kapısını çalan, çadırını paylaşan, yemeğini bölüşen insanlar… Belki de bu şehir tam da bu yüzden ayakta kalacak: Çünkü betonlar yıkılsa bile Malatyalının yüreği yıkılmadı.
Geleceğe Dair Umut
Malatya yeniden doğacak. Belki eskisi gibi olmayacak ama daha güçlü, daha dayanıklı, daha bilinçli bir şehir olacak. Çocuklar yeniden parklarında koşacak, esnaf yeniden tezgâhının başında olacak, sokaklar yeniden kalabalıklaşacak.
Ve bir gün, şu cümleyi gururla söyleyeceğiz: “Biz bu şehri tekrar ayağa kaldırdık.”
Çünkü Malatya’nın hikâyesi, yıkımlarla değil; yeniden kurduğu umutlarla yazılacak. Ve inanıyorum ki, bu şehrin yeniden doğuşu, birlik oldukça gecikmeyecek.
