Yine yeniden her gün cinayet ve yine çocuklarımız sesizce katlediliyor.
Yorulduk , nefes alamıyoruz çocuklarımıza yapılan bu zulümden.Bizlerin tek yapabildiği cinayete kurban giden çocuklarımızın ardından kızmaktan,öfkelenmekten başka bir şey gelmiyor elimizden.Çok kırgınız, kızgınız ,öfkeliyiz olaylar karşısında tepkiliyiz.Susamıyorum, bağırmak ,çığlık atmak istiyorum.Sanki senaryosu yazılmış film gibi, bizlerde vasıfsız figüranlar sadece üzülmekten başka bir şey yapmıyor sadece üzülüyoruz.
Tükeniyoruz uygulanan şiddet, ve katledilme karşısında.Ruhsuz , sapık, kana susamış doymayan katiller acımasızca yaşam haklarını ellerinden alıyorlar .Bilmiyoruz daha kaç çocuk yaşamlarını yitirecek.Buna bir dur demenin vakti geldi geçiyor bile.İllaki sesimizi mi yükseltmemiz gerekiyor ?Ölen sadece çocuklar değil aileler parçalanıyor, yaşamlar tükeniyor ve hayaller bitiyor.
Ne yazık ki memleketimizde çocuklar yok oluyor.Çocuklarımızı korumalı, koruma altına almalıyız.Korumalıyız derken kimden, kimlerden koruyacağız ? Onlara kucak açmalı ve kurban olmasınlar artık.Nerden bilebiliriz ki sırada o, şu, bu , onlar, bunlar mağdur olmayacağımızın garantisimi var ?Bugün onlar bir hiç uğruna yaşam hakları elinden alınmış, canice katledilmiş çocuklarımızdan geriye kalan yarım kalmış hayaller ve hayatlar.
Çocuk cinayetleri sosyolojik ve toplumsal sorun ve suç unsurudur.Çocukların aileleri yada başkaları tarafından kötü muamele görmesi halkın sorunu haline gelmiştir.Çocuk istismar ve ölümleri ülkemizde ve dünyada uzun yıllar yaşanmakta ve önüne geçilememektedir.Bu nedenle çok sayıda çocuklarımız hayatlarını kaybetmektedir.
Gelişimini tamamlamamış küçük yaşta çocuklarımız savunmasız olmasından dolayı faydalanan hadsizler tarafından gelecekteki yaşamlarını travma içinde sürdürmek zorunda kalıyor yada katlediliyorlar.Çocuklarımıza yönelik yüz kızartıcı vakalara son vermek için çözüme kavuşturmanın tam zamanı.Bu toplum sorununa çözüm bulunmazsa nice çocuklarımız istismar ve yaşamlarını kaybetmiş olacak.
Sanırım biz insanlar artık tükenme noktasında sesimizi en güçlüsünden , sağlamından çığlık atarak sesimizi duyurarak çocuklarımızın katledilmesine son demek istiyoruzdur.Çocuk cinayetlerine, çocuk istismarına hayır diyoruz.İçimiz içimizi yiyip bitiriyor öfke kusuyor ve ciğerlerimiz dağlanıyor.Bizler ne zaman çocuklarımızı ruhen ve bedenen çökertilmediği ve ölmediği zaman mutlu aile ve mutlu toplum oluruz.
Bizler sözde değil, özde mücadele vererek ,destek sağlayarak yardımcı olabiliriz.Güçlü yarınlar istiyor isek geleceğimiz olan çocuklarımızı güçlü çocuklar olarak yetiştirmeliyiz.Onlara sevgi ile yaklaşmalı,korumak için evlatlarımızı iyi yetiştirirsek o zaman medeni toplum oluruz. Unutmayın çocuklarımız su gibidir, sabidir ve bizlere emanettir.
