Dünya, üç beş bilgisizin elinde Sanırlar ki tüm bilgiler kendilerinde Üzülme, eşek eşeği beğenir Bir hayır var sana kötü demelerinde Ömer Hayyam Son zamanlarda sosyal medyada gördüklerimiz, ve geldiğimiz nokta ne kadar kafayı yediğimizi açıkça ortaya koymaktadır. Bunlara sebep ne derseniz, bozulan piskolojimi ?
Yoksa insanlık mı?
Eskiden sadece bir kaç kişinin evinde ev telefonu vardı. Hatırlıyorum da şehir dışında bir akraba bizi aradığında konuşmak için komşuya giderdik. Birine telefon açmak ve ya saatlerce konuşmak mümkün değildi.
Ayda yılda bir kaç defa uzaktaki akrabalarla konuşurduk, oda çok önemli bir şey olursa şayet.. Şimdi ise konuşa konuşa bitirdik her şeyi.. Elimizde en son marka telefonlar, mahrem diye hiç bir şey kalmadı, her şey telefonda parmaklarınızın ucunda...
Yemek yemeden önce paylaşılan resimler, Kahve dünyası, evde çay keyfi, koltukta uzanmışım, kollarda serumlar, elbisem yakıştı mı...
Diğer taraftan da gündem de kalmak için bin bir türlü hikayeler ve paylaşımlar.. Soruyorum sizlere düştüğünüz bu iğrenç durumun farkında mısınız acaba?
Bir insana faydalı bilgiler vereceğiniz yerde, Neden bu kadar komik duruma düşüyorsunuz... Bir kesim de var ki sizlere ömür her şeyi okumadan anlamadan alkış kıyamet...
O alkışlar aslında sizleri bir uçuruma götürüyor bilginiz var mı?
Bunu yapan kaç kişiyiz?
Bugün ne paylaşım yapabilirim?
Birine kızdım dur ona bir gönderme yapayım?
Ve ya acitasyon yapmak için ölüyorum?
Delirdik mi?
Kafayı mı tırlattık?
Vidalarımız mı gevşedi?
Sahi derdimiz ne?
Sanki herkes bir filozof olmuş sosyal medyada ona buna ahkâm kesiyor. Herkes bir doktor, Herkes bir âlim, Herkes bir hoca, Herkes bir usta, Herkes bir siyasetçi, Herkes bir bakan, Herkes bir dünya starı, Herkes sanki Guiness rekorlar kitabına adını yazdırmış...
Öncelikle herkesi tebrik ediyorum ve diyorum ki Gözüm ağrıyor, Ormana yazık, Ağaçlara yazık, Kaleme kağıda yazık, Size de bize de yazık...
Yoksa insanlık mı?
Eskiden sadece bir kaç kişinin evinde ev telefonu vardı. Hatırlıyorum da şehir dışında bir akraba bizi aradığında konuşmak için komşuya giderdik. Birine telefon açmak ve ya saatlerce konuşmak mümkün değildi.
Ayda yılda bir kaç defa uzaktaki akrabalarla konuşurduk, oda çok önemli bir şey olursa şayet.. Şimdi ise konuşa konuşa bitirdik her şeyi.. Elimizde en son marka telefonlar, mahrem diye hiç bir şey kalmadı, her şey telefonda parmaklarınızın ucunda...
Yemek yemeden önce paylaşılan resimler, Kahve dünyası, evde çay keyfi, koltukta uzanmışım, kollarda serumlar, elbisem yakıştı mı...
Diğer taraftan da gündem de kalmak için bin bir türlü hikayeler ve paylaşımlar.. Soruyorum sizlere düştüğünüz bu iğrenç durumun farkında mısınız acaba?
Bir insana faydalı bilgiler vereceğiniz yerde, Neden bu kadar komik duruma düşüyorsunuz... Bir kesim de var ki sizlere ömür her şeyi okumadan anlamadan alkış kıyamet...
O alkışlar aslında sizleri bir uçuruma götürüyor bilginiz var mı?
Bunu yapan kaç kişiyiz?
Bugün ne paylaşım yapabilirim?
Birine kızdım dur ona bir gönderme yapayım?
Ve ya acitasyon yapmak için ölüyorum?
Delirdik mi?
Kafayı mı tırlattık?
Vidalarımız mı gevşedi?
Sahi derdimiz ne?
Sanki herkes bir filozof olmuş sosyal medyada ona buna ahkâm kesiyor. Herkes bir doktor, Herkes bir âlim, Herkes bir hoca, Herkes bir usta, Herkes bir siyasetçi, Herkes bir bakan, Herkes bir dünya starı, Herkes sanki Guiness rekorlar kitabına adını yazdırmış...
Öncelikle herkesi tebrik ediyorum ve diyorum ki Gözüm ağrıyor, Ormana yazık, Ağaçlara yazık, Kaleme kağıda yazık, Size de bize de yazık...
